Ottergeurkaars helpt vrijwilligers om otterspraints te identificeren.

Het doorslaggevende kenmerk van een otterspraint is de geur. Omdat er op de grens tussen Nederland en Vlaanderen weinig spraints gevonden worden is het moeilijk om vrijwilligers bekend te maken met deze geur. Daarom lanceert Interreg otter over de grens een geurkaars!

Otters zijn vooral ’s nachts actief en zijn daardoor moeilijk te spotten. Ze laten ook slechts onopvallende sporen na. Om meer te weten te komen over otters, hun territoria, genetica en dieet gaan wetenschappers en vrijwilligers op zoek naar spraints, de uitwerpselen van een otter. Die spraints bevatten een bron van informatie. Otters laten hun spraints achter op opvallende plekken in het landschap zoals op stenen, brugjes, hoopjes gras of bij splitsingen van waterlopen. We leren onze vrijwilligers hoe ze otterspraints kunnen opsporen en identificeren. Het doorslaggevende kenmerk daarbij is de geur, want otterspraints hebben een onmiskenbare zoete, visachtige geur.

In Vlaanderen vinden we helaas niet veel spraints. Het is dus moeilijk om vrijwilligers vertrouwd te maken met de typische geur. Daar komt nu verandering in. We brengen immers een geurkaars op de markt die ruikt zoals een otterspraint. Vrijwilligers kunnen de kaars elke avond aansteken zodat de geur goed opgeslagen wordt in hun hersenen.

De geurkaars werd ontwikkeld samen met specialisten uit Vlaanderen en Nederland. Spraints uit het kerngebied van de otters in Nederland werden gebruikt om de geur te extraheren. De kaarsen branden gemiddeld 35 uur en werden voorzien van ons logo en onze mascotte Olga de otter. De kaarsen kosten 9,99 euro per stuk.

Wil jij dit onderzoek steunen en zelf een ottergeurkaars kopen? Dat kan! Vul eenvoudig het bestelformulier in op de website van Natuur en Bos.

Met maar liefst 270 deelnemers kijken we terug op een bijzonder geslaagde Europese Otterconferentie, georganiseerd door de partners van het Interregproject Otter over de grens, onder leiding van WWF België. Experts uit binnen- en buitenland belichtten onder andere de verspreiding van de Europese otter en de internationale stand van zaken, hoe samenleven met otters niet in alle landen eenvoudig is, ecotoxicologie en de otter als indicator voor milieugezondheid. Tijdens breakout sessies werd ingegaan op de aanwezigheid van otters in België, Frankrijk en zelfs stedelijke omgevingen. Andere breakouts legden de focus op natuureducatie, otterveilige visfuiken en het belang van een goede connectiviteit van habitats. Eén van de meest spannende topics was het debat over de noodzaak voor herintroductie van de otter om de populatie in Noord-West Europa te versterken. Een onderwerp waar ook na het debat de meningen verdeeld over blijven. Ondanks het volle programma was er voldoende ruimte voor de deelnemers om ideeën en gedachten uit te wisselen wat de toekomstige internationale of interregionale samenwerking zal versterken! Op vrijdag trokken de deelnemers met een gids door de polders van Kruibeke, een Sigmaplangebied in Nationaal Park Scheldevallei waar al otter is waargenomen. Ondanks de overvloedige regen bleef het enthousiasme groot. Bedankt aan iedereen die erbij was. Samen, over grenzen heen, kunnen we het verschil voor de otter maken.