Zes maanden later: wat ik meeneem van mijn Interreg-avontuur
Mijn zes maanden als vrijwilliger bij Interreg Vlaanderen-Nederland zitten erop. Toen ik eraan begon, had ik eerlijk gezegd geen idee wat ik precies kon verwachten. Wat doet Interreg nu eigenlijk? Hoe zou ik als vrijwilliger een verschil kunnen maken? Zes maanden later kijk ik terug op een periode vol verrassingen, boeiende projecten en vooral heel veel leermomenten. Niet alleen voor mijn professionele carrière, maar ook als persoon. Door Ex-Ivy reporter Brian Pattikawa.
Interreg | 11/08/2026
Mijn ervaring als IVY Reporter
Ik herinner me mijn eerste online gesprek met mijn begeleider Sara Peeters nog goed. Ik was enthousiast over de kans om als Interreg Volunteer Youth (IVY) aan de slag te gaan, maar tegelijkertijd wist ik nog niet goed wat het programma precies inhield. Op 2 februari stapte ik voor het eerst het kantoor binnen en maakte ik kennis met mijn nieuwe collega's. Zoals bij elke nieuwe job was het even zoeken naar mijn plek. Gelukkig kon ik altijd terecht bij mijn collega's, en zeker bij Krusha Mae Timmermans en Jip Wolterinck, die zelf ooit IVY waren. Dankzij hen voelde ik me al snel thuis en kreeg ik een duidelijk beeld van wat mijn rol zou worden.
Ik kwam terecht in het communicatieteam als IVY Reporter, waar ik samenwerkte met Sara en Jeff De Ruyter. Zij leerden me hoe je een goed verhaal vertelt, hoe je projecten op een toegankelijke manier in de kijker zet en vooral hoe je mensen enthousiast maakt voor de impact van Interreg. Al snel kreeg ik veel verantwoordelijkheid en mocht ik zelfstandig op pad om artikels te schrijven, video's te maken en sociale media-content uit te werken.
En net dat maakte deze ervaring zo bijzonder.
Geen twee projectbezoeken waren hetzelfde. De ene week bezocht ik een innovatief gezondheidsproject, de volgende stond ik tussen de bomen bij een natuurproject of sprak ik met partners die zich inzetten voor een inclusievere arbeidsmarkt. Vaak stapte ik een onderwerp binnen waar ik amper iets van wist. In het begin vond ik dat best spannend. Ik wilde alles begrijpen voordat ik op bezoek ging. Maar gaandeweg besefte ik dat dat helemaal niet nodig was.
De mooiste gesprekken ontstonden juist doordat ik vragen durfde te stellen. Projectpartners vertelden met zoveel enthousiasme over hun werk je automatisch werd meegezogen in hun verhaal. Hun passie werkte aanstekelijk en motiveerde mij om diezelfde passie zo goed mogelijk over te brengen in mijn artikels en video's. Zo leerde ik projecten kennen zoals ENERGLIK, Otter over de grens en Natuur-Inbouw, thema's waar ik voordien nauwelijks iets van wist. Tegelijk kon ik me verdiepen in onderwerpen die dichter bij mijn eigen interesses lagen, zoals CCAM Proving Region en Next Steps voor Nieuwkomers. Elk project gaf me opnieuw een andere kijk op de uitdagingen én de oplossingen binnen onze grensregio.
De projectbezoeken zelf waren misschien wel mijn favoriete onderdeel van deze zes maanden. Dankzij Interreg kwam ik op plaatsen waar ik anders waarschijnlijk nooit zou zijn beland. Zo bezocht ik het UMC Utrecht voor een interview over PRosPERoS-II en kon ik tegelijk Utrecht ontdekken. Ook ging ik naar Hasselt voor Grenzeloos in Beweging, mijn allereerste bezoek aan de stad. Elke maand bracht wel weer een nieuw avontuur met zich mee. Maar wat me uiteindelijk het meest zal bijblijven, zijn de mensen achter de projecten. Overal ontmoette ik mensen die oprecht geloven dat samenwerking over de grens een verschil kan maken. Hun enthousiasme werkte aanstekelijk en gaf mij telkens opnieuw de motivatie om hun verhaal zo goed mogelijk te vertellen.
Pas tegen het einde van mijn vrijwilligersperiode besefte ik echt hoe belangrijk Interreg Vlaanderen-Nederland is. Veel mensen zien Interreg vooral als een subsidieprogramma. Ik zie nu vooral de mensen achter de organisatie. Collega's die projectpartners begeleiden, ondersteunen en meedenken, ook wanneer de administratieve kant soms behoorlijk ingewikkeld wordt. Die persoonlijke samenwerking is minstens even belangrijk als de financiering zelf.
Het mooiste moment? De positieve reacties van projectpartners wanneer ze zichzelf of hun project terugzagen in een artikel of video. Dan besef je dat communicatie veel meer is dan informatie delen. Het is mensen en hun werk de erkenning te geven die ze verdienen.
Take home message:
Zes maanden en 12 projecten later sluit ik mijn Interreg-avontuur af met veel dankbaarheid. Dankbaar voor mijn collega's, die me vanaf dag één welkom lieten voelen. Dankbaar voor alle projectpartners die hun verhalen met mij wilden delen. En dankbaar voor alle ervaringen die ik onderweg heb opgedaan.
Ik begon dit avontuur met heel wat vragen. Ik eindig het met veel mooie herinneringen, nieuwe vaardigheden en een rugzak vol ervaringen die ik ongetwijfeld zal meenemen in de rest van mijn carrière.
Bedankt, Interreg Vlaanderen-Nederland!