Vergunningen, dierenwelzijn en ammoniakreductie: hoe krijgen Nederlandse pluimveehouders dit gecombineerd?

Nederlandse pluimveehouders willen vooruit, maar botsen op vergunningen, regelgeving en economische realiteit. Hoe raken ambitie en praktijk weer op één spoor?

De pluimveehouderij staat voor een complexe uitdaging. Bedrijven moeten tegelijk werk maken van ammoniakreductie, dierwaardige huisvesting, economische rendabiliteit en maatschappelijke verwachtingen. Tijdens een Tour de Boer voor beleidsmakers van het Interreg-project RAMBO op 14 juli in het Nederlandse Eersel gingen beleidsmakers, pluimveehouders, sectorvertegenwoordigers en kennispartners uit Vlaanderen en Nederland in gesprek over de vraag hoe die verschillende doelstellingen beter met elkaar verzoend kunnen worden.

Voor pluimveehouders betekent dat dat één investering vandaag meerdere doelen tegelijk moet realiseren. Wat goed is voor dierenwelzijn, leidt niet automatisch tot lagere emissies. En wat emissies reduceert, is niet altijd eenvoudig te combineren met nieuwe welzijnsvereisten.

Tijdens de bijeenkomst werd ook vooruitgekeken naar de ontwikkeling van een dierwaardige pluimveehouderij tegen 2040. Daarbij gaat het onder meer om een lagere bezettingsgraad, meer functiegebieden in de stal, omgevingsverrijking, rustplaatsen en beter passende rassen.

Volgens de sprekers kan die omslag alleen slagen als ook aan een aantal randvoorwaarden wordt voldaan:

• technische oplossingen,
• voldoende marktvraag,
• economisch perspectief,
• passende vergunningverlening,
• financiering,
• ruimte voor innovatie
• en onafhankelijk praktijkonderzoek.

Net daar ligt volgens de deelnemers de grootste uitdaging. De ambitie is aanwezig, maar zonder voldoende uitvoeringsruimte dreigt de kloof tussen beleid en praktijk groter te worden.