Interreg achter de schermen: Sofie Van Overschelde

Aan (potentiële) projectpartners zeg ik vaker wel eens dat ik ‘twee petten’ draag. Als projectadviseur voor Provincie Oost-Vlaanderen is het aan mij om Oost-Vlaamse organisaties te introduceren in de wondere wereld van Interreg Vlaanderen-Nederland. Dat doe ik o.a. door hen doorheen ons inhoudelijke programma te loodsen, te informeren over projectoproepen, en te begeleiden richting projectindiening.

Met mijn tweede pet op, vorm ik het contactpunt tussen projecten in uitvoering en het programmasecretariaat. In die fase ben ik het aanspreekpunt voor alle partners in het grensoverschrijdende projectpartnerschap, en niet enkel voor de Oost-Vlaamse. Hoewel we een project opvolgen met een volledig team van projectadviseur, beleidsmedewerker én financieel adviseur , vervul ik de functie van front office.

In de zomer van 2019 verscheen bij Provincie Oost-Vlaanderen de vacature voor ‘beleidsmedewerker Europese programma’s’. Vers van de schoolbanken met een diploma Europese politiek, en eentje in Europees recht, solliciteerde ik met veel – toegegeven, toen nog naïef - enthousiasme op de functie. Die functie leek me volledig op het lijf geschreven, gezien mijn diploma en mijn twintigersdroom om een eigen stekje te vinden in Gent. Enkele weken en solliciatierondes later, bleek ik op de werfreserve terechtgekomen te zijn. Met een klein, en ietwat teleurgesteld hartje ging ik dan maar een jaartje aan de slag bij een Nederlandse grootbank waar een oranje leeuw op het logo pronkt. Het was pas in de zomer van 2020 – een jaar na initiële sollicitatie – dat ik het verlossende telefoontje kreeg dat ik van de werfreserve was geplukt en bij Interreg Vlaanderen-Nederland aan de slag kon gaan, om daar Provincie Oost-Vlaanderen te vertegenwoordigen. Driewerf hoera!

Van oktober 2024 tot oktober 2025 heb ik overigens een jaartje andere professionele oorden opgezocht, bij een organisatie om de Vlaamse én Nederlandse waterstofeconomie te faciliteren. Zo loopt ‘Nederland’ als het ware als een oranje draad doorheen mijn carrière!

Ik mag mijn tijd verdelen tussen de twee mooiste steden van Vlaanderen (Gent én Antwerpen), en daarnaast kom ik nog op tal van andere fascinerende plekken doorheen onze grensregio. En ook de twee fantastische groepen van collega’s dragen bij aan mijn werkgeluk, net zoals de vele verschillende projectpartners. Ik haal veel van mijn energie (dat staat zelfs op mijn arm getatoeëerd!) uit mensen. In de functie van projectadviseur - waarin ik veel mag praten – vind ik de nodige sociale prikkels.

Tegelijkertijd is ook ‘luisteren’ een deel van de job natuurlijk. Partners komen aankloppen met vraagstukken, en ook tijdens projectbezoeken praten ze mij bij. Ook in die momenten gaan heel wat verrijkende momenten schuil. Sinds 2020 leerde ik bij over warmtenetten, arbeidsmarkttendensen, waterkwaliteit en zo veel meer. Door de projecten kan ik over veel meer thema’s een mondje meepraten.

Ik ben ook maar een mens, dus ik zou liegen moest ik zeggen dat ik niet enkele ‘favorietjes’ in mijn projectportefeuille heb. Het project ‘Grenspark Groot Saeftinghe’ is daar eentje van. Dat project wordt getrokken door een heel erg gedreven partnerschap, dat met enorm veel passie over ‘hun gebied’ vertelt, en met een even hoog ambitieniveau tal van grote infrastructuurwerken de grond uit stampt. Een panoramatoren wordt de lucht in gehesen, nieuwe wandelroutes worden uitgestippeld, volledige dorpen engageren zich om mee te denken.. Dat vele van de verwezenlijkingen heel erg ‘tastbaar’ zijn, helpt natuurlijk wel.

Tegelijkertijd: shout out naar alle andere projecten en projectpartners! I see you :D

Mijn vriend en ik verbouwen momenteel samen een huisje in Berchem, en hopen binnen enkele maanden een even idyllisch stulpje te hebben als de vele mooie huisjes in onze al even idyllische omgeving. Zodanig idyllisch, dat we zouden vergeten dat de Antwerpse ring op 300m van onze voordeur passeert. Het zal niet verbazen dat veel vrije tijd gaat naar die renovatiewerken.

Daarnaast kan je me ook wel eens vinden, al slenterend door Gent of Antwerpen. Een goed koffietje uit een speciaalzaak, een zonnetje op m’n gezicht, en hier en daar een vintagewinkeltje binnenwandelen, afsluitend met een aperootje met vrienden. Zo omschrijf ik de betere weekenddag. In de zomer neem ik er graag een festivaldagje bij. Daarnaast probeer ik wel nog steeds voldoende tijd te maken voor sporten. Ik probeer toch zo’n 3 a 4x per week de fitness te trotseren.

Ik heb 14 tattoos, waaronder een aantal sterretjes op mijn rechterarm. Die tattoo zette ik op een avond in Marseille, waar we met een aantal projectadviseurs van over heel Europa samenkwamen. De sterretjes zijn een kleine knipoog naar de sterren die op het Europese logo prijken. Ik voldoe als het ware zelf ook aan onze communicatieverplichtingen!